نامه سرگشاده به هومن و تایاز عزیز، شما دو نفر را بهانه ائی قرار میدهم، وگرنه مخاطبم تمام کسانی هستند که مایلند و این آمادگی در آنها هست که شمع نیمه خاموش کنگره را روشن نگاه دارند. مدت هاست که نه تنها امیدم را از این نهاد از دست داده ام بلکه به این باور رسیده ام که ما ایرانیان به آن رشد نرسیده ایم که بتوانیم بدون حضور قدرتی بالای سرمان، فعالیت های داوطلبانه جمعی سیاسی-اجتماعی انجام دهیم. بعد از توجه حداکثری به وضعیت کنونی این نهاد، و تعمق در رفتارهای فردی و جمعی آنهائیکه به کنگره ایرانیان توجه ائی نشان داده و هنوز میدهند، به این نتیجه رسیده ام که تنها، مناسب و امکان پذیر ترین کوره راه باقیمانده، جلسات گفتگو میباشند. آنهم نه برای آنچه در میان گذاشته میشود، که ما حتی به آن مرحله نرسیده ایم که بدانیم واقعن چه میخواهیم، و چگونه آنرا بر زبان آوریم. اعتقاد من بیشتر به خود جلسات میباشد تا گفتگو هائی که در آنها صورت میگیرند. چه در تدارک، برگزاری، و بخصوص امکانائی که اینگونه جلسات برای تحقیق، آموختن و آموزش بوجود میاورند. برگزاری دو گردهمائی 5 و 12 نوامبر به فاصله یک هفته، در رابطه با دو موضوع کم و بیش مشابه، یکی توسط کنگره ایرانیان و دیگری توسط اعضاء بی حکمت نمیباشد. خوشبختانه از هر دو گردهمائی فیلم هائی وجود دارند. یکی که بیشتر شبیه به ویرانه میماند و دیگری که بیشتر از آنچه در آن گردهمائی صورت گرفت نشان میدهد. این نیز بی حکمت نخواهد بود اگر برای مطالعه و مقایسه آنها علاقه و وقت کافی اختصاص دهیم. به نظر من موفقیت هر فعالیتی که در حیطه وظایف کنگره میباشد ولی خارج و توسط افراد دیگری صورت میگیرند باعث بی اعتباری این نهاد گشته، که در جهت منافع کامیونیتی نیست. همچنین باید بپذیریم که جلسات گفتگو بلای جان آنهائیست که میخواهند کنگره را در وضعیت فعلی برای اهداف سیاسی خویش نگاه دارند. جای تعجب نیست که آنها نه تنها همکاری نکرده بلکه نیروی خود را برای کارشکنی و جلوگیری از گفتگوهای آزاد استفاده نمایند. از آنجائیکه هر دوی شما با فعالیت های خود نشان داده اید که به جلسات گفتگو باور دارید، پیشنهاد میکنم با اعتماد به نفس بیشتر با هییت مدیره برخورد کرده، آنها را متقاعد و یا زیر فشار بگذارید، که همکاری های لازم را انجام دهند. وگرنه سعی کنیم با کمک آنهائیکه لیاقت، توان، و علاقمندی خود را به اثبات رسانده اند، و بر این باورند که بیشترین نیاز و راه خروج از بن بست فعلی گفتگو میباشد، این گونه گردهمائی ها را بصورت مشترک ادامه دهیم. کمتر از دو هفته به گردهمائی 10 دسامبر باقی مانده است. دلیلی وجود ندارد که نتوان فعالیت مشترک را از همین لحظه آغاز نمود. لینک ویدئو پروتوکل گردهمائی 12 نوامبر را بدون شرح و توضیحی ارسال میدارم. برداشت، قضاوت، و پی بردن به دلیل نوشتن این نامه را به خود شما میسپارم. با امید برخوردی مثبت از طرف شما و دیگران.
|
2019 | |||||||||
|
December November October September August July June |
||||||||||
| 2018 | ||||||||||
|
December November October September August July June May April March February January |
||||||||||
| 2017 | ||||||||||
|
December November October September August July June May April March February January |
||||||||||
| 2016 | ||||||||||
|
December |
||||||||||
| 2015 | ||||||||||
|
December November October September August July June May April March February January |
||||||||||
| 2014 | ||||||||||
|
December November October September August July June May April March February January |
||||||||||
| 2013 | ||||||||||
|
December November October September August July June May April March February January |
||||||||||
| 2012 | ||||||||||
|
December November October September August July June May April March February January |
||||||||||