بعد از مدتها بالاخره یکبار دیگر صفا و صمیمیت را در یک جمع پنجاه نفره حس کردم و به یاد کمپین "من هم یک ایرانی کانادائی هستم" افتادم. مثل همیشه دفتر دستک همراهم بود که بهانه ائی خوبی برای صحبت کردن در رابطه با کنگره با چهره های جدید بود. در این میان دو تا افتخار بر افتخاراتم اضافه شد. یکی اینکه حسین رئیسی و دیگری اینکه ایمان و خانمش را به عضویت کنگره در آوردم. درسته که خاطرات بد کنگره زیاد است ولی مثل چنین شب هائی را هم دارد. بخضوص آشنا شدن با کسانی که شاید برای اولین بار با آنها برخورد میکنی ولی درمیابی که تمام فعالیت هایت را دنبال کرده و از زیر و بم همه چیز با خبرند. دوستان به نظر میاد که خیلی ها همه چیز را دنبال میکنند، پس یک کمی به گفتار و کردارمان توجه بیشتر کنیم.