April 8 at 10:37 AM

Medi Shams	April 8 at 10:37 AM	فوروم
	April 8 at 10:32 AM	لتس تاک
Koorosh Farhadpour	April 8 at 4:16 PM	ویدپو پنجم عدالت ۸۸
Shahram Tabe	April 8 at 12:47 PM	نوشته زیر تحلیل شخصی من است
Kei Esmaeilpour	April 8 at 8:02 PM	موضوع: اگر از طریق پناهندگی؛ و
	April 8 at 3:49 PM	گزارش و (مصاحبه ) باروزنامه زمانه
Iranian Canadian Congress (ICC)

Iranian Canadian Journal

خواستم این مطلب را در این صفحه هم به اشتراک بگذارم تا:
 - امیرحسن عزیز را خوشنود کرده باشم
- به مازیار شیبانی فر که تقاضای اخراج من را از این صفحه میکند و علی منفرد علوی، علی بلورچی، پرویز حقگو و سهیل دولتشاهی هورا میکشند، و تقی عبدلحسینی دست به دعا میگشاید
- به محمد وحیدی راد که تقاضای محدود کردن حضور من در این صفحه را میکند و چند نفری هم که اصلن نمیشناسمشان هم تایید میکنند
- به آدمین های این صفحه که بیشترین سانسور را در حق من روا میدارند

این پیام را داده باشم:
کنگره به بازی مبدل شده که ما کودکان تبعیدی، فرصتی یافته باشیم، تا سرخوردگی ها و گره های ناشی از مهاجرت اجباری  خود را به انواع مختلف جبران کنیم. غافل از اینکه در این بازی هر کدام از ما خصلت، اصالت و ماهییت خود را به نمایش میگذاریم. خوش به اقبال آنهاییکه توان و شهامت دیدن نقشی را که ایفاء میکنند را دارند و همین دیدن باعث تغییر و تحول در آنها میشود. خوشا به حال خودم که هیچ فرصتی را برای فرهنگی سازی که از خود من آغاز میشود را از دست نمیدهم.

پیش بسوی از حاکمیت هییت مدیره خارج کردن این صفحه و در اختیار اعضاء گذاشتن آن.

---

بصورت مستقل میاندیشم و انفرادی عمل میکنم تا تحت تاثیر کسانی که تکثر را برای مقابله با مخالفین و یا حاکمیت خود میخواهند قرار نگیرم.

در رابطه با کنگره، همه چیز دو قطبی شده است. مشکل میتوان خارج گود ایستاد و وجودیتی داشت. در صوریتکه به خوبی میدانیم راه حل نهایی، خارج شدن از این گردونه است.

بخواهیم و نخواهیم صفحه فوروم در تسلط پویشی هاست و صفحه لتس تاک محل تجمع کارزاری ها. البته صفحه لتس تاک قبل از بوجود آمدن این دو تشکل حضور داشته و وقایع زیادی را شاهد بوده است. ولی خواسته و ناخواسته همیشه جناحی عمل کرده. اگر هم هدفش این نبوده، تلاشی هم نکرده که عدم جانبداری را به گونه ای رعایت کند که مورد قبول همگان قرار بگیرد. این اواخر هم کم و بیش به حال خودش سپرده شده و مثل یتیمی میماند و نمیتوان گفت که کسی بالا سرش هست.

به راحتی انتقاد میکنم. چون در برپایی این صفحه حضور داشتم و برایم امکان داشت که من هم یکی از آدمین های آن باشم. ولی از آنجاییکه برای آزادی بیان و عمل خود ارزشی بسیار قائلم همیشه سعی کرده ام تا آنجاییکه ممکن است مسئولیت های اجرایی نداشته باشم. البته این باعث نشده که از حضورم کم شود. خوشبختانه برای اینگونه سمت ها هم هیچوقت با کمبود داوطلب مواجه نبوده ایم. نمونه اش کنگره است. با اینکه همه میدانند در چه شرایط وخیمی قرار داریم باز سخت تلاش میکنیم که خود را در موقعیتی قرار دهیم که جز عامل تخریب بودن راه دیگری برایمان وجود ندارد.

اعتراض به حذف محمد وحیدی راد برای من فرصت دیگریست برای فرهنگ سازی که از خود من آغاز میشود. برایم مشکل است که شاهد سانسور و حذف در صفحه فوروم باشم و صدایم در آید و در این صفحه خاموش بمانم.

اینهم یک سئوال از آدمین های هر صفحه ای:
آیا راه حل، سانسور و حذف است؟ آیا راه حل های دیگر وجود ندارند؟ چرا از امکانات دیگری که فیسبوکی در اختیار آدمین ها قرار داده استفاده نمیشود و تمایل به راه حل نهایی داریم؟