اعلام آمادگی برای جایگزینی یونس زنگی آبادی در هییت مدیره

مطمئنن اگر بهرام جلایر این اعلام آمادگی را میکرد، موافق و مخالف، جز سه نفر، شعله خلیلی، محمد سلیمانی و امیر حسین شریف (فرشاد نیاورانی) موافقت میکردند. ولی این معجزه به نظر بعید میاید و دلایل آنرا همگی بخوبی میدانیم.

محمد وحیدی راد

طبق اساسنامه این حق و وظیفه محمد وحیدی راد است ولی بعد از آنچه در انتخابات اخیر گذشت، به نظر بعید میاید که بخواهد به پابلیک فیگور مبدل شده، بر سکو نشیند و زیر نور پروژکتور ها قرار بگیرد.

کاندیدای حذفی

من هم یکی از کاندیدا ها بودم که به ناحق از انتخابات محروم شدم. شاید حقی نداشته باشم ولی این باعث نمیگردد که احساس وظیفه نکنم. از اینرو یکبار دیگر برای مشارکت و خدمت آمادگی خود را اعلام میکنم.

به نظر من اعضای هییت مدیره میبایست از چهار اصل برخوردار باشند: استقلال فکری، صاحب نظر بودن، ابتکار عمل داشتن و شناخت کافی از این نهاد. که متاسفانه کسی با چنین مشخصات در هییت مدیره فعلی حضور ندارد. در میان فعالان کنگره هم کمتر کسی را میبینم که توان آنرا داشته باشد که در این چند زمینه با من رقابت کند.

این چند اصل برای من سپر حفاظتی را بوجود آورده اند که بیشتر از همه از آزادی، بخصوص آزادی بیان بهره بگیرم. از اینرو، میان آنچه در ذهن من میگذرد و آنچه را که بر زبان میاورم فاصله ای نیست. در جایگاهی قرار گرفته ام که دیگر نمیدانم آنچه بر من میرود اجر است و یا جزا. از اینروست که خود را مادام در صف اول میبینم. باکی ندارم که از جهنم بگذرم، چون مطمئن هستم بعد از من آتشش خاموش شود. 

در قیاس، حضور در هییت مدیره ای که ۸ نفر به یک گونه و گونه ای دیگر میاندیشند، مشارکت در بازبینی اساسنامه زمانی که همگی همسویانه عمل میکنند، و یا حضور در فوروم کنگره زمانی که حامیان هییت مدیره جز توهین و تهمت و سانسور و حذف و قرمه سبزی و نگار مرتضوی و موفقیت های جمهوری اسلامی چیز دیگری نمیبینند، نباید کار مشکلی باشد.

رفع حصر

در ضمن منتظر میمانم که از من در فوروم کنگره رفع حصر شود تا این مطلب را که ۱۰۰٪ به کنگره مربوط میگردد را آنجا به اشتراک بگذارم. چه بسا به خاطر همین از حضور در فوروم برای همیشه محروم خواهم شد.