#	Medi Shams
1
2
3
4
5

	Medi Shams	August 28 at 5:28 AM		دعوت به سکوت
1
2
3
4
5

Iranian Canadian Congress (ICC)

Iranian Canadian Journal

 دعوت به سکوت

من هر هفته فقط یک مقاله نمینوسم. هفت روز هفته را دست به قلم دارم. و در آخرین دقایق، یعنی دوشنبه شب موضوعی بر موضوعات دیگر غلبه میکند و از آنجاییکه دیگر وقتی باقی نمانده و میبایست مقاله را برای نشریه شهرما بفرستم، آن موضوع حق حیات پیدا میکند.

قصد دارم که از جناب زرین مهر بخواهم که این عکس را که به نظر من شاهکار میباشد تمام صفحه و با همین عنوان "دعوت به سکوت" چاپ کند تا دل سنگدل ترین ما را به خود آورد تا بدانیم هر چقدر سنگدل، باز آنچه در سینه ما میطپد دل است. این فقط یک عکس نیست، بیشتر از ده ها مقاله و کتاب است.

گشت ارشاد

گفتگو های اخیرم با سه نفری که حق نامبردنشان را ندارم را مرور میکنم. خوبه که هر وقت از کسی نام میبرم کلمه عزیز را همراهش میسازم. خوبه که ادب در من نهادینه شده است و هیچوقت به کسی بی ادبی نمیکنم. خوبه که آنقدر حرف های حقانیت دارند که نیازی به متوسل شدن به توهین و تهمت و افترا را ندارم. خوبه که قلمم آنقدر تیز است که کلماتم تا اعماق نهفته هم نفوذ میکنند. خوبه که صدایم آنقدر رساست که رعشه بر اندام میاندازد. اگر اینطور نبود آنقدر سانسور و حذف، و یا اینکه چنین واکنشی های به مطالبم نمیشد.

حال اگر نتوان با حرف حق جنگید، میتوان ضوابطی را بوجود آورد که مانند حجاب بهانه ای باشند برای تعرض. ضوابط این صفحه مانند قوانین حجاب اند. که مادام به تار مویی بند کنند و نفس تشنه را سیراب. در قرن بیست و یکم، در کشور مظهر آزادی، افرادی تحصیلکرده، به قول خودشان حاکم بزرگترین نهاد دموکراتیک ایرانیان خارج از کشور شده اند. البته درست میگویند، آنزمان این نهاد دارای 3500 عضو بود، انتخاباتی در آن صورت گرفت که بی سابقه بود، کمپین های انتخاباتی با بیشترین مشارکت ها را پشت سر گذاشته بود. ولی امروز چی؟ چند تا عضودارد؟ از خجالت حتی آنرا بر زبان هم نمیاوریم؟ فعالیت هایش چیست؟ آخرین آنها خبرنامه ایست که بهتر بود نام خود را وصیت نامه میگذاشت.

من جلاد خود را نیز بخشیده ام  

بدون آنکه نام کسی را ببرم، با رعایت حجاب کامل، من گناهی نمیبینم که بخواهم گناهکارش را ببخشم. جهالت گناه نیست و جاهل گناهکار نیست. آنکه از این واژه استفاده میکند، جهالت و جاهل را میبیند، بار سنگین گناه را بر دوش میکشد. اگر آنرا بر زبان نیاورد گناهکار است. ما به اندازه جهالتمان معصوم و بیگناه هستیم و بار آنرا بدون آنکه بدانیم و بخواهیم بر دوش میکشیم. البته اینگونه بخشوده شدن برای عده ای که آمادگی بیدار شدن را دارند عذاب است و از همینروست که به صدا در میایند و این اولین قدم های رهایی است.