کارنامه فعالیت ها – فصل اول

نه  تنها به الگوریتم فیسبوک، بلکه بطور کلی به هر چه که هستی در مقابلم قرار میدهد خوشنودم. از آنجاییکه حکمتی در هر رویداد میبینم  به هر آنچه که روبرو میشوم توجه میکنم و حکمتی در آن میبینم.

جز دو صفحه مربوط به کنگره ایرانیان، فرد و یا صفحه خاصی را دنبال نمیکنم مگر اینکه مطلبی در مقابلم قرار بگیرد و من به آن توجه کرده و به آن کنجکاو میگردم.

اخیرن مهرنوش احمدی به علت اشتباهی که در یکی از سمت هایی که به عهده داشته استعفاء داده است. این دومین استعفای مهرنوش است که من از آن مطلع میگردم. استعفای اول ایشان به هییت مدیره کنگره ایرانیان مربوط میشد.

مهرنوش زمانی که متوجه میگردد که امکان همکاری با هشت عضو دیگر در هییت مدیره برایش وجود ندارد، استعفاء میدهد و به فعالیت هایش در محیط و زمینه های دیگر ادامه میدهد.

در استعفای دوم به دلیل حس مسئولیت از طریق استعفا طلب پوزش میکند.

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

کارنامه فعالیت ها – فصل دوم

لازم شد که در مقالات آینده ام در جهت تکمیل تاریخچه کنگره به پدیده استعفاء در کنگره بپردازم. فعلن به اختصار به نکاتی اشاره میکنم.

سه تن از اعضای هییت مدیره، سمن طبسی نٰژاد، یونس زنگی آبادی، و محسن خانیکی، که هر کدام بیش از دو دوره سابقه حضور در این نهاد را داشته اند بعد از صدمات وارده بر این نهاد در اثر مسائل حقوقی نه تنها به خدمت خود ادامه میدهند بلکه در انتخابات بعدی هم شرکت میکنند. برای یکبار هم که شده، از اینکه در آنچه که رخ داده مسئولیت هایی داشته اند اشاره نکرده و پوزش نطلبیدند.

به غیر از این سه نفر، شش نفر دیگر از استان های دیگر کانادا، با کمترین شناخت و بدون سابقه فعالیت در این نهاد به هییت مدیره میپیوندند، اینرا امری عادی دانسته و مشکلی در آن نمیبینند.

دو سال از آن زمان میگذرد، به غیر از کیهان رضوی که در پایان سال اول استعفاء میدهد، و یونس زنگی آبادی در اوائل سال دوم، دیگران با اینکه در مجموع فعالیت چشمگیری در کنگره نداشته، بی سر و صدا از آن نظر که صورتجلسه منتشر نمیگردد، در جایگاه خود باقی میمانند، و خود را سهیم و مسئول در وخامت کنگره نمیبینند.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

کارنامه فعالیت ها – فصل سوم

نتیجه گیری من از این حکایت اینست که مشکل اصلی ما، نه نتها در این نهاد بلکه در جامعه، گرایشات سیاسی و یا خصوصیات اخلاقی نیست. در جای نامناسب قرار گرفتن افرا مشکل آفرینند. با هر گونه گرایش سیاسی و هر خصوصیات اخلاقی اگر ما تنها زندگی میکردیم، و یا اینکه در فعالیت های اجتماعی شرکت نداشتیم، مشکلی پیش نمیامد. ولی زمانی که فرد در جایگاهی قرار میگیرد که شایستگی آنرا ندارد و از خصوصیات اخلاقی برخوردار است که مسئولیت پذیر نیست، نهادی مانند کنگره ایرانیان که به گونه ای آینه کامیونیتی است به این شکل در میاید.

امیدوارم که در پایان سال مسیحی که همزمان پایان دوره خدمت هشت عضو هییت مدیره است، هر کدام از آنها به ارزیابی کارنامه خدمات و نقشی که در این نهاد ایفاء کرده اند بپردازند.