August 7 at 9:28 AM

#	Medi Shams	August 7 at 9:28 AM	MS	آزادی بیان
		3h	ITB
1
2

	Medi Shams
1

Iranian Canadian Congress (ICC)

Iranian Canadian Journal

آزادی بیان

هر چقدر در باره آزادی بیان بیاندیشیم، بگوییم و در ترویج آن بکوشیم باز کم است، بخصوص برای ما ایرانیان که میدانیم از کجا آمده ایم.

البته بر ما نمیتوان زیاده خرده گرفت که در صد سال گذشته جز سانسور و خفقان و استبداد در سرزمینی که در آن چشم گوشیده ایم ندیده و تجربه نکرده ایم. امروز هم که این اقبال را پیدا کرده ایم که در جامعه ای آزاد و دموکراتیک زندگی کنیم، آزادی بیان را در حضور در سوشیال مدیا، در کامنت های چند خطی، و بسیاری از اوقات با نامهای جعلی و در پرخاش به دیگران تجربه میکنیم. 

مرتبط کردن آزادی بیان به اقلیت و اکثریت و یا هر پدیده دیگر نشان از عدم نهادیده شدن این پدیده در ماست. وگرنه میبایست پی برده باشیم که آزادی بیان در مرحله اول به خود فرد مربوط میگردد و نه دیگری.

تا زمانی که ترس در ما وجود دارد، آزادی بیان در ما مرده است.

چه تعداد از ما به آن مرحله رسیده ایم که خودمان را سانسور نکنیم و حرف دلمان را بی تعارف و بدون ترس از آنچه دیگران در باره ما میاندیشند به زبان بیاوریم؟

چه تعداد از ما به آن مرحله رسیده ایم که متوجه گردیم که خشونت، و تعرض به حقوق دیگران به گونه ای خود سانسوری، و مخفی شدن در پس یک توهم است؟

چه تعداد از ما به آن مرحله رسیده ایم که دریابیم که نداشتن نظر شخصی و یا دنباله روی از دیگران نیز به مراتب از هر سانسور و خفقان بد تر است؟

در غیر انیصورت چرا باید همیشه واکنشی عمل کنیم؟ چرا خود صاحب نظر نیستیم و فقط در واکنش نشان دادن به نظرات دیگران هویت پیدا میکنیم؟ 

https://www.youtube.com/watch?v=wPpTYgyIYec