July 12

#	Medi Shams	July 12		«وای دنده ام»
1		July 12		از دموکراسی میگویند مستبدانه عمل میکنند
2

	Medi Shams
1	Congress (ICC)	July 12		تمرکز بر مشکل یا تمرکز بر راه حل گفتگوی منا برقعی با دکتر راحله طارانی یکشنبه ۱۴ جولای ۲۰۲۴ ، ساعت ۹ شب به وقت تهران، ۱۰:۳۰ صبح به وقت ونکوور در لایو اینستاگرامی کنگره ایرانیان کانادا
	Anonymous participant	July 12		برای بهبود مدیریت گروه، لطفاً نظر خود را در مورد چگونگی برخورد با فرد یا افرادی که قادر به احترام گذاشتن به قوانین ساده این صفحه نیستند، بیان کنید. صحبت در خصوص یک یا دوبار انجام اینکار نیست بلکه ماهانه حداقل بالای چهار بار تذکر به یک فرد است این نظرسنجی از امروز 12 جولای تا آخر جولای 2024 قابلیت مشارکت دارد

Iranian Canadian Congress (ICC)	July 12	تمرکز بر مشکل یا تمرکز بر راه حل گفتگوی منا برقعی با دکتر راحله طارانی یکشنبه ۱۴ جولای ۲۰۲۴ ، ساعت ۹ شب به وقت تهران، ۱۰:۳۰ صبح به وقت ونکوور در لایو اینستاگرامی کنگره ایرانیان کانادا

Iranian Canadian Journal

«وای دنده ام»

مونا گل ( برقعی)، یکی از اعضای هییت مدیره، سرپرست کمیته تحقیقات و آموزش، آدمین فوروم، و معلمی ساکن ونکوور، مطلب کوتاه زیر را دو روز پیش در فوروم کنگره به اشتراک میگذارد:

«موضوع انشاء:  مهم نیست فقط ، در انشای خود از این کلمات استفاده کنید : " کنگره ایرانیان کانادا ، مزدور، حکومت، جمهوری اسلامی" در انگ زدن و استفاده از انواع تهمت و افترا دست و دلباز باشید . جوایز متعاقبا اعلام می گردد . چت جی پی تی هم قابل قبول است !»

در کامنتی چهار برابر طولانی تر نظر، خود را مبنی بر اینکه مطلب ایشان هم، به گونه ای تهمت و طعنه زدن میباشد، سرخوردگی خود را از اینکه یکی از آعضای هییت مدیره، یک آدمین، سرپرست کمیته تحقیقات و آموزش، و یک معلم اینچنین عمل میکند را در میان گذاشتم.

نسیم نوروزی با مخاطب قرار دادن مونا و من، این دو کلمه را مینویسد: «وای دنده ام». راستش را بخواهید متوجه منظور ایشان نمیشوم.

به دو دلیل ترجیح دادم که ادامه گفتگو را در مطلبی جداگانه ادامه دهم:

۱- که امکان حذفش برای آدمین ها وجود داشته باشد.
۲- این امکان را به نسیم بدهم که اگر قصد گفتگو دارد در محیطی باشد که با پرتاب سنگی در آب، موج منفی به خود نگرفته باشد.

گفتگو

بی استثناء، همگی میگوییم که اهل گفتگو هستیم و آماده گفتگو. ولی طوری عمل میکنم که گفتگو به حرف زدن خلاصه میشود. از یاد میبریم که گفتگو با تمایل به گفتگو شروع میشود. گفتگو شنیدن و تمایل به شنیدن است. گفتگو قدمی بسوی دیگری برداشتن است. گفتگو کمک گرفتن از مخاطب برای بیان مطلب خود به گونه ای که او بشنود است. گفتگو کمک به مخاطب برای مطرح کردن مطلب خود به گونه ای که امکان شنیدنش برای ما باشد.

گفتگو خود ارضایی نیست. مصاحبه، گفتگویی نیست که امروز ما به آن نیاز داریم. جمع شدن در کلاب هاوس با هم محفلی ها در کلاب هاوس، گفتگو نیست. هدف گفتگو، ایجاد ارتباط برای رفع مشکلات، و سوء تفاهمات است. گفتگو پایه دموکراسی است و بدون آن دموکراسی نه میتواند وجود داشته باشد و نه رشد کند.

دموکراسی مسابقات المپیک نیست

دموکراسی بازی المپیک نیست که بهترین ها را بطلبد و هر چهار سال یکبار، کشوری، پرچمی، سرودی و مدالی رد و بدل شوند. دموکراسی بازی روزانه در کوچه های خاکی محله با همسایه هاست. دموکراسی تشکیل تیم های برابر برای بالا بردن سطح رقابت، رفاقت، مشارکت، و امکان بازی دادن به همه است. دموکراسی به هیجان آمدن هر دو تیم بعد از وارد کردن هر گل است. دموکراسی ادامه گفتگو همسایه ها ورای دیوار هاست.

میفهمم چرا نمیفهمم

اگر بگویم نسیم و مونا را نمیفهم راستش را نگفتم. اگر بگم میفهمم دروغ گفتم. صد سال استبداد نمیتواند بهتر از این نتیجه داشته باشد. آنهم برای ما مهاجرین که به آزادی دست یافته ایم. هر چقدر سنگری که خود را پشت آن پنهان کرده ایم، عمیق تر باشد و یا اینکه دیواره هایش بلند تر، احساس امنیت بیشتری میکنیم. مهم نیست که مجبور میشویم که داد بزنیم. یا اینکه بد شنیده شویم. و یا اینکه آنطور که شنیده میشویم ما را مجبور سازد که سنگر های خود را عمیق تر کنیم.  موافق و مخالف ما همگی از عدم امنیت گریخته ایم. ولی متاسفانه در میابیم که عدم احساس امنیت ما از نبود آزادی و دموکراسی نبوده است. برای همین است که مادام سعی میکنیم که آب را گل آلود سازیم تا کسی از ما انتظار نداشته باشد بصورت دموکراتیک عمل کنیم.

---